The Online Marketing

By: intex.rocky | April 05, 2017

"จะกลัวอะไร จักรพรรดิองค์ปัจจุบันเป็นโอรสของพระพันปีและเปีนพี่

น้อง คลานตามกันมากับท่านพ่อข้า รักใคร่สนิทสนมกันมาโดยตลอด หากรอ๋อง คิดบัญชีอำมหิตเกินไป ที่นอนเป่าลม fridayข้าก็จะแสร้งท่าท่าน่าสงสารไปทูลฟ้องพระพันปี แล้วมีหรือที่จะทรงไม่ออกหน้าช่วยหลานแท้ๆ"

เขาเห็นเยี่ยเจาหันก้มหน้าครุ่นคิดก็ลองจิตสองใจชั่วครู่ ก่อนจะหยิบ กระดาษแดงใกล้มือมาใบหนี่งห่อลัญญาหนี้แล้วล่งให้ผู้ตดตาม

''ช่างเถอะ เป็นคนก็ต้องเผื่อทางหนิทีไล่ไว้ ข้าก็กลัวว่าเขาจะโมโหจน มาดักตีข้าเหมือนกัน เจ้าเอาของขวัญชิ้นนี้ไปมอบให้รอ๋อง บอกว่าหลานชาย จัดงานฉลองครบเดือนให้ลูกสาวคนใหม่ที่เกิดจากอนุภรรยาเขา ไม่ต้องชดใช้ คืนแล้ว"

"มีปัญญาแค่นี้ยังจะมีหน้าเป็นจวิ้นอ๋อง!" เยี่ยเจาฟังแล้วหัวเราะออกมา จากนั้นก็พูดอย่างขึงขังจริงจัง "วางใจเถอะ หากเขากล้าดักตีท่าน ข้าก็จะ ดักตีเขาทั้งตระกูลเลย เพียงแต่เงินที่ท่านชนะพนันมาก้อนนี้จะเก็บไว้มิไต้'' "อืม ข้าก็มิใช่คนโง่เขลา" ซย่าอวี้จิ่นตอบอย่างเห็นพ้องด้วย "อีกไม่กี่วัน จะเป็นวันฉลองพระชนมายุหกสิบพรรษาของพระพันปี ท้องพระคลังร่อยหรอ จักรพรรดิกำลังกลัดกลุ้มพระทัยอยู่ ข้าก็มอบเงินเล็กๆ น้อยๆ ให้พระองค์ เป็นการแสดงความกดัญฌูและถือโอกาสไปคุยเล่นกับพระพันปี เล่าเรื่อง บ่อนพนันชิ้โกงเคราะห์ร้ายให้คนแก่คนเฒ่าไต้หัวเราะชอบใจ"

เยยเจาโอบไหล่เขา

"นี่ ท่านใช้กลโกงอะไรกันแน่ถึงไต้ชนะพนันที่นอนเป่าลมในรถ ฉวยโอกาสปลอดคนนี้บอก ให้ข้าฟังที"

ผลักมือนาง แต่ผลักอยู่หลายครั้งก็ผลักไม่ออกจึงพูดตอบเพ้อเจ้อเรื่อยเปีอย "ข้าได้ยินเลียงของเซืยนลูกเต๋า เปีนท่านที่บอกข้าว่ากี่แต้ม"

"ท่านฟังเลียงลูกเต๋ากระมัง ผู้ใดสอนท่าน"

ซย่าอวี้จิ่นกล่าวเลียงฮึดฮัด "ข้าเรียนรู้เอง"

เยี่ยเจาโคลงศีรษะ

“เรื่องพรรค์นี้ต่อให้มืพรสวรรค์ก็ต้องหมั่น'รกปรีอนานลีบยี่สิบปี ดูไม่ออก เลยว่าท่านก็มืความบุ่งมั่นเช่นนี้อยู่เหมือนกัน"

ซย่าอวี้จิ่นพูดเลียงขุ่น

"ผู้ใดอยากเรียนรู้กัน ข้าเก็ดมาร่างกายเย็น ตอนสี่ขวบไม่ระวังตกลงไป ในนี้าเย็นจัดอีกจนอาการป่วยทรุดหนัก ที่นอนเป่าลม intexต้องถูกกักอยู่ในเรีอนถึงสิบสี่ปีเต็มๆ ออกไปข้างนอกมืไต้ โดนห้ามโน่นห้ามนี่ทุกอย่าง ข้วตเที่ยวแห้งน่าเนี่อหน่าย แทบเฉาตาย นอกจากเล่นลูกเต๋าแล้วข้ายังจะท่าอะไรไต้อีก มือซ้ายเล่นกับ มือขวา เล่นนานเข้าไม่ว่าอะไรก็ล้วนแตกฉาน"

นับแต่เขารู้ความเปีนต้นมาร่างกายก็อ่อนแอมาก บางครั้งยินอยู่ใน สวนดอกไม้ เดนรีบลบสองก้าวก็หมดสต็ไปโดยไม่รู้สาเหตุ ในห้องมืกสี่นยา ไม่เคยขาด มืหมอเคราเหลีอง เคราขาว หรีอไม่มืเครามาตรวจอาการตั้งไม่รู้ กี่คนต่อกี่คนชึ๋งพูดเปีนเลียงเดียวว่าเขามืชวตอยู่ไม่พ้นอายุสิบแปด วรขายา อันไท่เฟยราไห้ปิมว่าจะขาดใจ เลี้ยงดูประคบประหงมเขาราวกับไข่ในห้นที่ แสนเปราะบาง ที่นอนเป่าลม ลาซาด้าไม่กล้าให้เขาตรากตรำคราเคร่ง หวาดหวั่นสุดใจว่ากระทบครา เดียวเขาก็จะแตกละเอียด

Category: Uncategorized 

Tags: